Sinds er mensen zijn, zijn er roddels. Je zou zeggen dat het begonnen is nadat drie mensen bijeen waren en een van hen een ommetje ging maken. Het kan niet anders dat de twee achtergebleven oermensen direct begonnen zijn de wandelaar te recenseren.

Volgens Yuval Harari is het vermogen te roddelen (naast het vermogen in gedeelde verzonnen verhalen te geloven) zelfs wat ons mensen cruciaal onderscheid van Chimpansees, met wie we genetisch 99% overeenkomen.

De behoefte om hypocrieten te exposen en lekker los te gaan op de misstappen van bekende mensen (in een mooiere omschrijving: ‘sociaal pretentieuzen’) gaat ook al eeuwen mee. Neem Petronius: hij was aan het hof van keizer Nero aangesteld als ‘arbiter elegantiae’. In deze functie zwaaide hij de scepter over alle kwesties van goede smaak en elegantie. In die rol had hij goed zicht op het bandeloze gedrag van de elite en hij schreef de satirische roman ‘Satyricon’ waar hij dit villein blootlegde.